Resimde kırmızı gözlü, siyah takım elbise giymiş bir adam evde bir sehpanın üzerinde duruyor. Duvarda da "Keşke bir günlüğüne yakışıklı olsaydım" yazısı var. Bu espri, yakışıklı olmanın sürekli bir yük gibi algılanmasını ele alıyor. Adam, "Keşke bir günlüğüne yakışıklı olsaydım" diyor, ancak sürekli yakışıklı olmak yorucu bir şey gibi görünüyor. Sehpanın üzerinde durması da bu durumu abartarak, yakışıklılığın sürekli bir çaba gerektirdiğini ima ediyor.