Resimde, iki farklı sahnede, aynı yaşlı bir adam görünüyor. İlk sahnede adam ciddi bir ifadeyle kameraya bakıyor ve "Demiştii Yaşar Kemal. Epey yüreğime bastırmıştım bu sözü." yazıyor. İkinci sahnede adam daha güler yüzlü ve "İnsan bir defa birine geç kalır. Ve bir daha hiç kimse için acele etmez." yazıyor. Bu iki sahne, Yaşar Kemal'in sözlerine bir göndermedir. Sözlerin ironik bir şekilde yaşamın gerçeklerine uyduğu bir mizah kullanılmıştır. İlk sahnede adamın Yaşar Kemal'in sözlerini "yüreğine bastırmış" olması, ikinci sahnede ise "bir daha hiç kimse için acele etmemesi" ile hayatın gecikmelerle dolu olduğunu kabul etmesi bu ironiyi ortaya koyar.