Resimde, birkaç arkadaş sohbet ediyor ve bir arkadaşlarının İran sinemasına olan aşırı hayranlığından şikayet ediyor. İran filmlerinin aşırı meşhur olduğunu ve hemen hemen her filmde aynı sözlerin tekrarlandığını söylüyor. Arkadaşının aşırı hayranlığı yüzünden, İran sinemasını artık sevmediğini belirtiyor. Şaka, İran sinemasının belirli bir kalıba ve klişe cümlelere sahip olduğu ve bu nedenle sıkıcı olabileceği fikrine dayanıyor. Arkadaşının aşırı hayranlığı, diğer arkadaşların onu eleştirmesine neden oluyor. Resimde, bir baba çocuğuna "Abi zencileri sporda ve müzikteki başarısı..." derken, çocuk "Yavrum yeni övdüm diyorum başka zaman" diye cevap veriyor. Bu espri, çocuğun babasının sürekli olarak zenci sporcuları ve müzisyenleri överek onların başarısını abarttığını ve bunun onu rahatsız ettiğini gösteriyor. Çocuk, babasının sürekli aynı şeyi söylemesinden bıkmış ve onu başka bir zamana ertelemesini istiyor. Esprinin komikliği, çocuğun babasına nazik bir şekilde "başka zaman" diyerek cevabını ertelemesinde yatıyor. Bu durum, çocuğun hem babasına karşı saygılı davranmasını hem de onu sinirlendirmemesi gerektiği hissi yaratarak komik bir durum oluşturuyor. Resimde, 4 arkadaşın bir diyalogunun yer aldığı bir çizgi roman paneli görüyoruz. Arkadaşlardan biri Berlin'e taşınmak istediğini ve Berlin'de sanatın çok hareketli olduğunu anlatıyor. Diğer arkadaş ise İstanbul'da ya da başka bir yerde yaşamayı tercih edeceğini söylüyor. Çizgi romanın espri noktası, arkadaşın İstanbul'da yaşamanın diğer şehirlerde yaşamaktan daha az hareketli olmasını ima etmesidir. Bu, İstanbul'un sanat ve kültür açısından Berlin kadar hareketli olmadığını düşündüren bir espridir.