Fotoğrafta, ön plana alınmış bir çocuğun portresi var. Çocuğun gözlük taktığı ve ciddi bir ifadeyle baktığı görülüyor. Arka planda ise bir perde görünüyor. Resimdeki espri, çocuğun ifadesiyle yazılan cümlenin arasında bir bağlantı kurulması üzerine kurulu. Cümle şu şekilde: "İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri, yoksa; insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri!". Çocuk, ciddiyeti ve sorgulamayan bakışıyla, sanki yetişkinliğin ve hayattaki zorlukların farkında olmayan, "sadece çocukça" bir bakış açısını temsil ediyor. Bu, büyüdükçe hayatın gerçeklerinden ve zorluklarından haberdar olmanın, aynı zamanda çocuklukta yaşanan saflığın kaybını da beraberinde getirdiğini esprili bir şekilde ima ediyor.