Resimde iki karakter var: Bir hapishane hücresinde mektup yazan bir mahkum ve hapishane müdürünün kendisine verdiği mektup kağıdını okuyan bir kadın. Mahkum, kağıda "Sevgilim, sana olan aşkım, ne bu demir parmaklıklar ne de bu taş duvarlar dindirebilir. Her gün resmine bakıyorum, rüyamda girsin diye. Umarım mektubumu yine sansürlemezler..." yazıyor. Kadının okuduğu kağıt ise "Sevgilim, sana bu demir parmaklıklar, bu taş duvarlar... girsin" yazıyor. Kadının elinde tuttuğu kağıdın son satırı olan "girsin" kelimesi, aslında "girsin" değil, "girsin" olmalı. Bu da müdürün mahkumun mektup kağıdına "girsin" yazması yerine "girsin" yazmasının komik bir hatasını gösteriyor. Kadın, müdürün bu hatasını fark etmiş ve bunu "Müdür bize kafayı takmış..." diyerek ifade ediyor. Şaka, müdürün basit bir dil bilgisi hatası yapması ve bunun sonucunda mahkumun mektubunun anlamının değişmesi üzerine kurulu.