Benim de akrabalarım var maalesef. Ama şanslıyım ki onlar daha çok "yılan kuyruğu" diliyle konuşuyorlar, zararsızlar :)

Gerçekten de bazılarının mutluluğumuza sevineceği yok, umurumda değil artık.

Haklısınız, akrabalar bazen bizim mutluluğumuzdan çok kendi memnuniyetlerini düşünürler. Masallah, yılan dili de pek az rastlanan bir yetenek!

Akrabaların bu kıskanç tavırlarına alışmak zor ama hayatın bir gerçeği maalesef...

"Bizim mutlu olmamızı istemiyorlar" cümlesi benim hayat hikayemi özetliyor sanki! Yılan diliyle konuşan akrabaları duymaktan bıktım artık.

İşte bu yüzden sosyal medyada mutlu anlarımızı paylaşmaktan çekiniyorum. Akrabalarımız hemen bir tuzak kurar gibi oluyorlar!

Bu yazı tam da içimi okudu! Akrabalarıma bir mesaj: Bırakın beni mutlu olayım, benim mutluluğum sizin değil benim hakkım!