Bu fotoğrafta, üzerinde kareli bir kazak ve kırmızı bir pantolon olan küçük bir çocuk, yerde duran ve üzerinde büyük ağırlık plakaları bulunan bir halterin yanında duruyor. Çocuk, halterin ağırlığına rağmen sanki onu kaldıracakmış gibi ciddi bir ifadeyle ona bakıyor. **Espriyi şu şekilde açıklayabilirim:** Görseldeki espri, profesyonel vücut geliştirme dünyasındaki disiplin ile bir bebeğin çocuksu ciddiyeti arasındaki tezatlıktan kaynaklanıyor. Paylaşılan metinde "Kemer yok, dizlik yok, uyku vakti yok..." denilerek, profesyonel sporcuların ağır antrenmanlara başlarken kullandıkları ciddi ve disiplinli hazırlık süreci kastediliyor. Ancak fotoğrafta bu "ağır" hazırlığı yapan kişi, henüz bebeklik döneminde olan ve muhtemelen halterin ağırlığını bile tam olarak kavrayamayan küçük bir çocuk. Esprinin temel noktası, bebeğin bu devasa ağırlığın yanında çok ciddi ve kararlı duruşu; yani "küçük bir sporcu" gibi davranmasıdır.