Bu fotoğrafta, savaş veya büyük bir yıkım sonrası tamamen harabe haline gelmiş bir evin içinde oturan yaşlı bir adam görülüyor. Adam, etrafındaki yıkıma, duvarlardaki deliklere ve yerdeki molozlara rağmen, sanki hiçbir şey olmamış gibi sakin bir şekilde oturmuş, elindeki bir şeyle (muhtemelen bir içecek veya çay) meşgul oluyor. Hemen yanında ise küçük, eski bir ocak bulunuyor. **Espriyi şu şekilde açıklayabilirim:** Fotoğrafın üzerine yazılan **"Güvenemem"** sözü, görseldeki durumla ironik bir tezat oluşturuyor. Adam, her yerin yıkıldığı, güvenliğin tamamen ortadan kalktığı ve her şeyin darmadağın olduğu bir ortamda bile büyük bir sükunetle oturuyor. Espri, "Her şeyin bittiği ve hiçbir şeye güvenilemeyeceği bir durumda bilein soğukkanlılığını koruması" veya "Yıkılan her şeye rağmen hala kendi halinde takılmaya devam etmesi" üzerine kurulu. Yani, çevredeki kaosla alay eden, "Madem güvenemeyeceğim, o zaman her şeyi boş verip kendi halimde otururum" mesajı veren bir mizah içeriyor.