Resimde, bir güvercinin ve bir insanın farklı zamanlardaki etkileşimini gösteren bir çizgi roman tarzı kompozisyon var. İlk karede, insan yüksek bir yerde oturuyor ve güvercin yere, insandan uzaktadır. İnsanın "Aşkım yüzüme olmaz!" diye bağırdığı görülüyor. Bu, güvercinin insana yaklaşmaması için bir tepkidir. İkinci karede, insan yine aynı yerde oturuyor ancak şimdi, insanın elinden yere düşen küçük parçalar var. Güvercin, yere düşen bu parçaları yemeğe çalışıyor. Bu, ilk durumda güvercinin insan tarafından reddedilmesinden sonra, insanın aslında güvercine yiyecek verdiğini ve dolayısıyla güvercinin yaklaştığını gösteriyor. Üçüncü ve dördüncü kareler de aynı şekildedir. Güvercin ilk karedeki gibi uzakta, insan ise yine yerde oturan insan. Fakat sonra, insan yine yem veriyor. Güvercin insana yaklaşıyor. Sonuç olarak, mizah, güvercinin insan tarafından reddedilmesi ve ardından yiyecek verildiğinde yaklaşıp gelmesinden kaynaklanıyor. Güvercin, insanı umursamadan yiyeceği almayı tercih ediyor. İnsanların karşılıklı ilişkilerinde, bazen küçük ve önemsiz gibi gözüken davranışların büyük bir etkiye sahip olduğunu, hatta bazen bir ödül için beklentiyi değiştirdiğini vurgulamaktadır.