Resimde bir kadın ve bir çocuk yatağın içinde. Kadın, "yat uyu yavrum, biraz da öğlen özle..." derken, çocuk, "Çok özlüyorum onu anne, çok özlüyorum, uyku girmiyor gözüme." diye cevap veriyor. Bu komik şerit, annenin çocuğunun "uykusuzluk çektiği" için onu teselli etmeye çalışması ve çocuğun ise "uykusuzluğunun" nedeninin anneye olan özlemi olduğunu söylemesiyle oluşuyor. Yani çocuk, aslında annesini çok özlüyor ve bunun dışında hiçbir şeyi düşünemiyor. Birinin özlemini dile getirmesine annesinin öğlen özlemesi için uyumasını söylemesi üzerine kurulu bir diyalog.