Fotoğrafta, bir grup insanın arasında mikrofonla konuşan bir adam var. Adam, gülümseten insanları çok sevdiğini söylüyor ancak sonra ekliyor "yani hiç kimseyi." Bu, ironik bir ifade çünkü adam, kendisini gülümseten insan olmadığını ima ediyor. Bu espri, kendini beğenmiş ve kibirli bir tavrı temsil eden bir metafor olarak kullanılıyor. Adam, kendisinin özel bir kişi olduğunu ve herkesin onunla gülmek zorunda olduğunu düşünüyor.