Resimde, büyük gözlük takmış, gülümseyen ve elinde ilaç kutuları ile duran bir kadın karakter görülüyor. Kadının üzerinde "CHP'ye oy vere vere ermiş oldum...hiç bir fani bu kadar cile çekemez...teşekkürler CHP..." yazan bir konuşma balonu var. Bu resim, CHP'ye oy verenlerin partiye olan bağlılıklarını ve yaşadıkları zorlukları abartılı bir şekilde gösteren bir hiciv örneği. Kadının "ermiş" olması ve ilaç kutuları, CHP'ye olan aşırı bağlılığın kişinin günlük yaşamına etkisini ve getirdiği "acıları" sembolize ediyor. Resimde, iki kişi arasında geçen bir diyalog gösteriliyor. Sol taraftaki kişi, geleneksel bir Türk şapkası giymiş, tombul bir adam. Sağ taraftaki kişi ise, yine geleneksel bir Türk şapkası giymiş, uzun sakallı ve bıyıklı bir adam. Sol taraftaki kişi, sağdaki kişiye "Abi neyin anlamıyorsun, parlamento var, bi de sen varsın... çok basit..." diyor. Sağdaki kişi ise, "Abi ama son sözü sen söylüyorsun?" diye yanıt veriyor. Sol taraftaki kişi, "E o zaman parlamento niye var lan? Sen beni dolandırıyor sunuz" diye cevaplıyor. Bu diyalog, Türkiye'de sıkça görülen bir siyasi ironiye gönderme yapıyor. Siyasi partilerin halkı dolandırmaya çalıştığını ve gerçekte hiçbir fayda sağlamadığını ima ediyor. Şaka, sol taraftaki kişinin, parlamentoda sadece sıradan bir vatandaş olmasına rağmen, kendisini önemli ve güçlü sanması ve bunu sağdaki kişiye anlatmaya çalışması üzerinden yapılıyor. Resimde, Sovyet Rusya'da 1948 belediye seçimleri sırasında Moskova'da bir aday olan kişi, "Lenin'e mi versem CHP'ye mi?" diye düşünerek ikilemde kalmış. Bu çizgi roman şakası, Türkiye'nin siyasi tarihini ve soğuk savaş dönemindeki ideolojik çatışmayı hicvederek, Rusya'nın o dönemdeki komünist partisi ile Türkiye'deki Cumhuriyet Halk Partisi (CHP)'yi birbirine bağdaştırıyor. Çizgi roman kahramanının seçim kararı, iki ideoloji arasındaki çatışmayı, iki seçeneği de aynı derecede anlamsız ve zorlayıcı göstererek, alaycı bir şekilde ele alıyor. Yazar, CHP'ye oy vermeyi büyük bir çile olarak nitelendirerek ironik bir şekilde teşekkür ediyor.