Fotoğrafta, sarı bir duvarın önünde oturan ve bize bakan küçük bir kız var. Duvarda yeşil bir yaprak ve renkli bloklardan yapılmış bir oyuncak var. Kız "Üç kuruşluk insana beş kuruşluk değer verirsen aradaki iki kuruşa seni satar Evrim abla" diyor. Bu söz, küçük bir kızın kendine özgü ve biraz da masumane bir şekilde, insanların değerini nasıl ölçtüğü konusunda yaptığı bir yorum. Bu söz, insanları kuruşlara benzeterek ve değerlerine göre sınıflandırarak, çocukça bir şekilde toplumsal normları eleştiriyor. Bu ifade, insanların değerini mal gibi görmenin yanlış olduğunu, insanları maddi değerlerle değil, insanlıklarıyla değerlendirmek gerektiğini anlatmaya çalışıyor. "Evrim abla" kısmı ise, kızın kendi gözleminden yola çıkarak "evrim" kavramına bir gönderme yapıyor ve bu şekilde mizah katıyor.